Vereniging De Oude Fiets

Deze fiets kocht ik afgelopen najaar op een veiling in Engeland. Met de auto ben ik erheen gereden om deze safety op te halen, samen met nog een fiets, een Sparkbrook van rond 1900. We combineerden dat met een weekje Engeland, fijne hotelletjes, stadjes bezoeken, uit eten etc.

Het merk van deze safety is mij niet bekend, maar ik vond het frame interessant. Het originele zadel is mooi meegenomen.
Delen als spatborden en stuur zijn duidelijk van later datum en mede daarom was de safety (die rond 1891-1893 gebouwd zal zijn) verrassend betaalbaar.

Heel leuk vind ik dat de fiets nog zijn originele cushion banden heeft. Al zijn ze compleet verdroogd. Dat was in feite een poging tot comfort, na de smalle massieve rubber band. Een cushion band heeft een diameter van zo'n 3 cm is is dikwandig en hol. Maar geen luchtband dus.

Goed te zien is dat de fiets is opgereden, het frame is vooraan krom. De voorvork is nog wel kaarsrecht. Heel apart: de 2 buisjes van de staande achtervork zijn ook een beetje krom, naar voren gebogen.

Met Kerst heb ik de fiets uit elkaar gehaald, dat ging verrassend makkelijk. Mijn doel was om eerst het frame maar eens recht te krijgen. Mensen hadden al eens flink op de voorste framebuizen geramd met een hamer, het frame zat vooraan vol deuken. Ook opvallend: de verticale 'zadelbuis' (niet echt dus) was onderaan erg slordig vastgemaakt, met veel koper.
Ik overlegde met Maarten Waarlé. De theorie: door het oprijden van het toch niet zo heel stevige frame is destijds de hele bovenkant van het frame wat naar voren getrokken. Daarbij is ook de soldeernaad aan de onderkant van de 'zadelbuis' los geschoten. En daarom staan ook de buisjes van de staande achtervork onder spanning.

Omdat de framebuizen ook vol deuken zaten, heb ik besloten het voorste deel van het frame er af te zagen. Hier zie je dat het frame echt onder spanning stond. Je zaagt een buis door en meteen gebeurt er iets.
Dat voorste stukje was daarna zeer handelbaar om uit te deuken en recht te buigen. Ik heb er een staak in gemept om de deuken van binnenuit eruit te drukken. Dat zie je op de foto hieronder. Soms even heet stoken en wat met de hamer bijtikken. Het kreeg weer netjes zijn vorm, maar past na het terugbuigen niet meer in het frame.
Ook de 'zadelbuis' moest eraan geloven. Hup, de zaag erdoor.
En wat gebeurt er? De staande achtervork schoot vanzelf grotendeels weer in model. Hieronder zie je dat de voorste twee buisjes alweer gelast zijn. Ik heb er een dikwandig buisje ingetikt, dat is fijn lassen en geeft stevigheid.
Vandaag de verticale zadelbuis weer vastgemaakt. Inderdaad een paar centimeter verder naar achteren dan de vorige bevestiging. Daarna het laatste stukje van de staande achtervork met een DAF krik rechtgebogen. Nu kan ik het gaan afwerken, passende spatborden erop, stuur en rem maken, ach, ik kom mijn avonden wel door.

De voorvork ziet er een stuk steviger uit dan het frame. Is dat misschien de reden waarom de voorvork nog recht was en het frame krom?

Mijn complimenten Maarten, dat heb je geweldig mooi gedaan

Mooi werk Maarten! Toch altijd fijn dat je zoveel weer kan fixen aan dat staal.

Fredkorpel schreef: ↑15 jan 2026, 22.50 De voorvork ziet er een stuk steviger uit dan het frame. Is dat misschien de reden waarom de voorvork nog recht was en het frame krom?

Ja, de botsproef heeft het bewezen! Opvallend, de buizen van het frame hebben maar 1,2 mm wanddikte, volgens mij weinig voor een safety (maar zoveel heb ik er nou ook weer niet doorgezaagd...) . Het frame weegt weinig en ook de naven zijn erg licht gebouwd. Wel mooi: ze begonnen dus echt al op gewicht te letten in die tijd.

Prachtig restoratiewerk, Maarten !
Die wordt weer als nieuw.

Peter

maartenB schreef: ↑16 jan 2026, 09.05 Het frame weegt weinig en ook de naven zijn erg licht gebouwd. Wel mooi: ze begonnen dus echt al op gewicht te letten in die tijd.

het Reynolds patent voor butted buizen is 1898
Sharp (1896) publiceert een overzicht van buizen met wanddiktes van .56 tot 3.25mm.

Punt is natuurlijk wel dat de allerdunste buizen de grootse kans hebben om door te roesten etc, dus ze waren al zeldzaam en nu helemaal

Mooie klus Maarten
Echt heel leuk om te lezen en te bekijken.
Veel plezier met de verdere restauratie.

Enorm verschil al weer Maarten!
Ik ben benieuwd hoe de fiets straks op haar wielen staat.
Inderdaad fijn dat het zadel authentiek is. Zo vaak zijn ze weg of vervangen door iets 20e eeuws.
Zal ze fietsbaar zijn aan het eind van je werk?
Of zitten er dingen aan die dat onmogelijk maken. banden, ketting of lagers die het niet meer kunnen doen ?